Dziękuję Ci, Wojtku,

że pozwalasz nam wracać – do chwil, w których dorastaliśmy, do świata pełnego obietnic i tajemnic.

Twoje zdjęcia nie są tylko obrazami.

Przeprowadzają nas na drugą stronę czasu…

Żegnam Cię po swojemu, PRZYJACIELU.

Link: wojtek.jb.pl

Na skraju uliczki, gdzie słońce przebijało się przez gęste gałęzie drzew, mieszkała magia.
Wszystko zaczęło się od narodzin chłopca o nazwisku Kowalczyk.
Wojtek – bo tak miał na imię – patrzył na świat z głęboką ciekawością.
Był uczniem IX LO, w Krakowie a jego serce należało do sztuki – do fotografii.

Od najmłodszych lat nosił ze sobą aparat, jakby próbował zatrzymać czas.
Nie tylko widział piękno.
Potrafił się nim dzielić.
Nie gromadził zdjęć dla siebie.
Oddawał je innym – tym, którzy chcieli się zatrzymać i spojrzeć na świat przez jego obiektyw.
Dziś, patrząc na nie, czuję się jak podróżnik w czasie.
JB